“Prin codrul mitic rătăcim,
Pe lângă plopii fără soţ,
În ceruri râde-un heruvim
Şi râsul lui e-n toţi”.
(“Clipa Eminescu”, vol. “Dor de oameni”).
“Prin codrul mitic rătăcim,
Pe lângă plopii fără soţ,
În ceruri râde-un heruvim
Şi râsul lui e-n toţi”.
(“Clipa Eminescu”, vol. “Dor de oameni”).
